September 1st, 2011

Аватара 2013

Ах, о-о-о-осень! // Aŭtu-u-u-unas!

    ru:
Ну вот и осень! Не грех в этот день показать ещё две песни из тех, что мы с Пашей Гребенюком пели на IJK, тем более, что одна из них - как раз про осень, пусть и во Франции. Качество не очень, возможно, придётся выкрутить колонки на максимальную громкость, но это всё, что есть :). Предыдущие две песни можно послушать тут.

    eo:
Jen finfine aŭtuno venis! En tiu tago ege konvenas prezenti ankoraŭ du kantojn el inter tiuj, kiujn mi kaj Paŭlo Grebenjuk prezentis dum la IJK, tiom pli, ke unu el ili temas ĝuste pri aŭtuno, eĉ se en Francio. La kvalito ne estas bona, eble vi bezonos turni la laŭtec-regulilon al la maksimumo, sed nenion pli bonan ni havas :). La antaŭajn du kantojn eblas aŭskulti ĉi tie.




Во Франции осень...
П. Гребенюк

Пенится пролив Па-де-Кале,
Журавли отчаячнно кричат,
Листья на простуженной земле
Пламенеют горечью утрат.

К пристани причалил теплоход,
Пассажиры вышли из кают.
Дед-шарманщик счастье продаёт,
Чайки честь прибывшим отдают...

    Припев:
Осень, во Франции осень...
Клён стоит одинок
И швыряет в песок листьев полные горсти.
Осень, во Франции осень...
Догорает закат,
И плывут облака — запоздалые гости...

Музыканты пробуют басы,
А вокруг прохожие снуют,
Бедный мальчик смотрит на часы,
Ожидая девочку свою.

Город вспыхнул сотнями огней.
И маяк открыл бессонный глаз,
У моста печальный шансонье
Напевает песенку для нас...

    Припев.

Стихло всё и лишь прибой шумит,
В темноте таинственно шурша,
Бедный мальчик у кафе стоит,
От ночного холода дрожа.

Пенится пролив Па-де-Кале,
От вина кружится голова.
Замолчал печальный шансонье,
Только ветер прошептал слова...

    Припев.
Francie aŭtunas
P. Grebenjuk (trad. P. Moĵajev)

La markol' Kaleza ŝaŭmas tre,
Plenas grua krio je desper'...
Bunta foliar' kun lasta ve'
Ardas sur malvarmuminta ter'...

Ĵus okazis ŝipa albordiĝ'
Homoj svarmas, kvazaŭ en ebri'.
La gurdist' komercas pri feliĉ'
Kaj salute sonas meva kri'.

    Refreno:
Aŭtunas, Francie aŭtunas...
Sola staras acer'
Kaj ĵetadas al ter' da folioj plenmanojn.
Aŭtunas, Francie aŭtunas;
Sunsubir' velkas jam,
Kaj nubetoj en flam' kuras trans oceanon...

Basajn tonojn provas l' orkestret'
Kaj ĉirkaŭe bolas homa flu';
Tempon rekontrolas la knabet'
La knabinon atendante plu.

L' urb' ekbrilis je fajretoj mil
Kaj lumtur' ekflamis kun persist';
La kanteton zumas en trankvil'
Ĉe la ponto l' trista kanzonist':

    Refreno.

Ĉesis bru', mallaŭte flustras vent',
Kaj susuras ondoj en medit';
L' povra knabo staras en atend',
Plentremante jam pro nokta frid'...

La markolo ŝtormas laŭ sezon',
Kaj la kap' turniĝas jam pro vin'
De l' gurdist' finiĝis la kanzon',
Nur la venta flustr' atingis nin...

    Refreno.

Collapse )